سه شنبه , ۲۹ آبان ۱۳۹۷
خانه / نوشتار فارسی / نادیا مراد: جایزه صلح نوبل معنای واقعی شجاعت را به من آموخت/ کران نازی/ت:مسعود جواهری

نادیا مراد: جایزه صلح نوبل معنای واقعی شجاعت را به من آموخت/ کران نازی/ت:مسعود جواهری

کران نازی (Kiran Nazish) روزنامه‌نگار و استاد سابق دانشگاه در حال حاضر مدیر شبکه حمایت جهانی از روزنامه‌نگاران زن می‌باشد.

حضار در سکوت نشسته بودند. نادیا مراد سخنانش را در کار سنتر در دانشگاه هاروارد تمام کرده بود. وقتی نادیا داشت با بیننده‌ای حرف می‌زد اتاق کاملا پر بود. یک نفر گفت امکان دارد سؤالات بیشتری بپرسم؛ ولی سؤالی پرسیده نشد. جمعیت با دقت گوش می‌دادند و احساس همدردی می‌کردند.

نادیا برای طرح سؤالاتی به اینجا آمده است. آن زمان ماه مارس سال ۲۰۱۶ بود و جنگ داعش هنوز شدت داشت. او با سه هزار زن از ایزدی‌های هم تبارش در شمال عراق تحت کنترل داعش بودند. او می‌خواست کل جهان بدانند که مردم او چطور رنج می‌کشیدند. او آمده بود تا صدای همنوعان خودش باشد.

نادیا اغلب از شرکت کردن مردم در جلساتش تعجب می‌کرد. او از شرکت‌کنندگان در نشست می‌خواست تا بدانند هدف او مسئله ای است که باید کل جهان از آن باخبر شوند. هیچ‌کسی نمی‌تواند داعش را کنترل کند و یا شکست بدهد، اما جهانیان می‌توانند به مردم ایزدی کمک کنند. او از واژه تحقیرآمیز عربی برای داعش استفاده می‌کرد.

امروزه داعش شکست خورده است و مردم ایزدی که توسط گروه‌های نظامی‌به بردگی و خشونت کشیده شده‌ بودند، کم کم به جامعه عراق بازگشته و سروسامان گرفته‌اند. نادیا مراد به خاطر تلاش‌هایش در راستای آگاهی بخشی از خشونت جنسی در زمان جنگ، جایزه صلح نوبل را همراه با دنیس مکوگ دریافت کرده است.

همزمان که داشتم با او صحبت می‌کردم از وی سوال کردم که آیا پاسخ به کمپینی که راه انداخته بود، برای او رضایت‌بخش بود؟ می‌خواستم بدانم وقتی‌که هفته‌ها مشغول گمانه‌زنی و لابی‌گری با رهبران اروپایی بود، اوضاع چطور پیش می‌رفت، درحالی‌که بسیاری از هم نوعانش هنوز تحت کنترل داعش بودند. یقینا او باید در کمپینی که به راه انداخته بود پیشرفت کرده باشد!

او بااحتیاط جواب سوالم را داد و گفت آنها تلاش می‌کنند که به ما کمک کنند. ما از حمایت زیادی برخورداریم ولی این موثر نیست. روند کمک‌رسانی خیلی آرام پیش می‌رود. ما می‌خواهیم برای زنانی که در آنجا گیر افتاده‌اند، کاری انجام بدهیم. آنها باید از دست داعش نجات یابند.

در فوریه سال ۲۰۱۶ نادیا مراد با مجلس نمایندگان بریتانیا ملاقاتی داشت. داستان او با کمک قانونگذار انگلیسی رابرت جریک در میان دیگر اعضای مجلس و سپس نخست‌وزیر دیوید کامرون بازگو شد. او گفت وقتی نخست‌وزیر داستان من را شنید و از من استقبال کرد و آنچه برای ایزدی‌ها اتفاق افتاده بود را شنید. من احساس کردم آنها کاری برای از بین بردن داعش انجام می‌دهند، هرچند هنوز عملی صورت نگرفته بود.

او به ملاقات با رهبران و اعضای سازمان ملل متحد ادامه داد. او گفت همه این داستان را می‌شنوند، ولی کسی کاری انجام نمی‌دهد. او از اینکه نتایج محسوس به دست نیاورده بود، خسته به نظر می‌رسید. این موفقیتی نبود که او در رؤیاهایش دنبال می‌کرد.

وقتی به یک رستوران هندی رفتیم و مشغول خوردن شام شدیم، نادیا گفت احساس می‌کنم این کارم بی‌ارزش است. گفت‌وگوی ما آنقدر ناراحت‌کننده بود که نادیا نتوانست چیزی بخورد و اشک‌هایش بر روی غذا جاری شد. غذا خوردن برای نادیا بی‌معنی شده بود. حتی خواب‌هایش نیز آشفته شده بود. آثار رنج را در صورتش به وضوح مشاهده می‌شد. نادیا هرکجا می‌رفت ترومایش را با خود می‌برد.

نادیا گفت سرنوشت من یا حافظه من است که همیشه پر از شکنجه و تجاوز و قتل عام خانواده من است که شب و روز اسیر داعش هستند و یا مسئولیت من است که باید مطمئن شوم از اینکه کاری انجام می‌گیرد، تا زنان دیگر همانند من دچار رنج و عذاب نشوند.

علیرغم ناامیدی و دردی که داشت، نادیا برای زنان ایزدی تلاش می‌کرد تا زمانی که دولت اسلامی‌از عراق بیرون رانده شد و او مکررا به پیروزی می‌رسید.

کمپینی که نادیا برای بیان جنایات داعش علیه مردم ایزدی به راه انداخته بود، کافی بود تا داعش را شکست بدهد و او با این کار خود بر داعش غلبه کند.

وقتی نادیا از اینکه رهبران جهان کاری علیه داعش انجام نمی‌دادند، تقریباً ناامید شده بود. او با تلاش و جدیت بیشتری در همه مراسم‌ها و سخنرانی‌ها حاضر می‌شد تا نظر رهبران جهان را برای مقابله با داعش و حمایت از مردم ایزدی و زنانی که در جنگ قربانی شده بودند را عوض کند. او صریح و واضح پیامش را به گوش مخاطبانی می‌رساند که تمایلی برای شنیدن نداشتند و سرانجام بر آنها غلبه کرد.

وقتی نادیا فهمید باید کارهای بیشتری برای کمک به این مردم انجام شود، او انجمن نادیا و صندوق کمک به مردم سنجار را با هدف حمایت از ایزدی‌ها و دیگر قربانیان جنایات جنگی تأسیس کرد.

اکنون نادیا برنده جایزه صلح نوبل دارای بالاترین جایگاه علیه خشونت و سوء استفاده از زنان در زمان جنگ در جامعه می‌باشد. شناساندن کارهای او با دکتر مکوگ این فرصت را به دیگر عمل‌گراها می‌دهد تا به مردم بیشتری که در دل مشکلات هستند دسترسی داشته باشند.

(نوبل) جایزه‌ای است برای هر زنی که علیرغم ترس و آسیب‌های روحی بتوانند حرف خود را بزنند و علیه سرکوب و سانسور جسم و زندگی بایستند. این زنان خوش شانس هستند  همانطور نادیا مراد در شب ماه مارس ۲۰۱۶ به من گفت زنده ماندن یک نوع خوشبختی است تا تو را قدرتمند سازد تا برای زنده ماندن دیگران مبارزه کنی.

شاید این پیشرفت مهم او باشد.

 

برگرفته از وبسایت Times

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده − 3 =

قالب وردپرس پوسته وردپرس ..