چهارشنبه , ۳۰ آبان ۱۳۹۷
خانه / بخش ادبی فارسی / باید نامهای تازه‌ای بنویسم/ مازیار عارفانی

باید نامهای تازه‌ای بنویسم/ مازیار عارفانی

 

photo_2016-07-15_13-28-42

 

باید نامهای تازه‌ای بنویسم

در دفتر تلفن

“سرود ملی” را خط بزنم

“تنهاییِ تنبور و تُنبک” را بیاورم

و خسته از در دسترس نبودن‌های “ایمان”

“کفر” را 

پشتِ جلد 

بنویسم به خطِ درشت

و “حیرانی و اضطراب و ترس را در کتابفروشی‌های تاریک”

دبیرستان‌های افسرده،

فاحشه‌های نوبتِ عصر را 

ویزیتورهای “لایجرباکس” را بیاورم

باید لاک ارغوانی و 

کمپین حمایت از حیوانات خانگی 

باید کمپینِ حمایت از کمربندهای لاغری را بیاورم

و نام قرص‌های خواب آور و

پله‌های اضطراری و

فیلم‌های دهه‌ی شصت را 

و نام هر کس را که در زندگی من بوده است…

و این دفترچه‌ی تلفن

باید بلندترین شعری باشد که گفته‌ام

و سرم را

میان دست‌ها گرفته‌ام

و گریسته‌ام

و باید این شعر 

شعری باشد که بارها سروده‌ام

و این شعر 

باید شعری باشد که خیلی قبل‌تر از این‌ها

باید می‌سرودم

و این شعر 

باید یکجایی تمام شود

یکجایی که من نباشم

و بچه‌ها از مدرسه فرار نکنند

و شب‌ها 

از هیچ خانه‌ای 

صدای جیغ نیاید

یکجایی که نامش را

در این دفتر نیاورده‌ام 

یکجایی که نمی‌دانم

نامش را چه می‌نویسند.

 

مازیار عارفانی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شانزده + سه =

قالب وردپرس پوسته وردپرس ..