یکشنبه , ۱ بهمن ۱۳۹۶
خانه / به شی ئه ده بی کوردی / حەقایەتی خودا نووسه‌ره‌که‌ و مینۆتۆر/ئه‌مجه‌د غوڵامی

حەقایەتی خودا نووسه‌ره‌که‌ و مینۆتۆر/ئه‌مجه‌د غوڵامی

هه‌موو که‌س وه‌ک هه‌موو که‌س، من وه‌ک تۆ، تۆ وه‌ک ئه‌و، ئه‌و وه‌ک که‌سێکی دیکه‌ و که‌سێکی دیکه‌ وه‌ک… و ئاوا ته‌مه‌نێکی دوور و درێژ به‌ دوای یه‌کتردا ده‌سوورێینه‌وه‌ و بیر ناکه‌ینه‌وه‌ له‌ سه‌ره‌تای ئه‌م ڕیگایه‌، بیر له‌ چی ده‌که‌ینه‌وه‌، له‌وه‌ی که‌ به‌ که‌مته‌رخه‌مییه‌وه‌ له‌ خۆمان ده‌روانین، له‌ چاره‌نووسمان و له‌ چوارده‌ساڵی ئه‌و شوێنه‌ که‌ ئه‌و تێیدا ڕایبواردووه.

دوور و دریژ که‌ ده‌ڵیم ڕاست مه‌به‌ستم ئێره‌یه‌ که‌ ‌سه‌رمای ده‌بێ، گۆرانی ده‌ڵێ، ڕاده‌کشێ، وڕینه‌ ده‌کا و زۆر شتی تر… (ئه‌وسا تۆ له‌ په‌نجێره‌ی ژووره‌که‌ته‌وه‌ بینیبووت، که‌ چۆن له‌ ئه‌ستێره‌کان ده‌ڕوانێت و پێده‌که‌نێ، ئه‌و ئه‌ستێرانه‌ی که‌ ژماردنیان ڕێک به‌ قه‌د ژماره‌ی نووسه‌ره‌کان بێ ژماره‌یه‌).

–‌هاوینی چوارده‌هه‌مین ساڵی بوو…

ڕه‌نگه‌ تازه‌ ده‌مانزانی، دوای سه‌ره‌تا چه‌ند داماوبووین و بیرمان نه‌ده‌کرده‌وه‌ که‌ هه‌موو ئه‌مانه‌ خه‌یاڵێکی توڕه‌هاتن که‌ نووسه‌رێکی کەنەفتخۆی پێده‌خلافێنێ و له‌ملاولا له‌ت و کوتی قاره‌مانه‌کان کۆده‌کاته‌وه‌ تا به‌ یارمه‌تی قاره‌مانێکی پازێلی به‌ گژ ڕووداوێکی تازه‌دا بچێت. که‌چی وه‌ک هه‌میشه‌ له‌ به‌رده‌م ڕووداوێکی‌ ده‌ره‌کیدا چه‌قی ده‌به‌ست و پاش سه‌رخوراندنێکی هیزۆکانه‌ به‌ره‌ودوا پاشگه‌ز ده‌بووه‌وه‌ و ده‌چووه‌وه‌ سه‌ر یه‌که‌م ڕسته‌ و ئێمه‌ش به‌ دوایدا. ئێستاش که‌ سه‌ر هه‌ڵدێنین له‌وێین، له‌و شووێنه‌ی که‌ ئاریانووس سه‌ری په‌ته‌که‌ی به‌ڕه‌ڵا کرد و تێسێئۆس بۆ هه‌میشه‌ له‌ لابیرێنته‌که‌ به‌ لای مینۆتۆردا سه‌رگه‌ردان بووە …

[- ئێستا نۆ ساڵی ڕه‌به‌قه‌…]

که‌ سه‌ری په‌ته‌که‌ پسا، ئێمه‌ له‌وێ بووین، له‌وێ که‌ هه‌میشه‌ بۆ من (ڕه‌نگه‌ بۆ تۆش) به‌ قه‌د ته‌واو شوێنه‌کانی تر ترسێنه‌ر و نامۆیه‌. ئاوا هه‌ستده‌که‌م له‌و پیاوه‌ ده‌چم که‌ نیوه‌ڕوانێکی ناوه‌خت سواری تاکسییه‌ک بووه‌ و پیاوه‌ ڕیشنه‌که‌ی ته‌نیشتی لێی هه‌لپێچاوه‌ و زوو زوو دووکه‌ڵی جگه‌ره‌که‌ی به‌ ده‌موچاویدا ده‌کا و پێی ده‌ڵێ: “له‌ باره‌ی خۆم و خۆت بنووسه‌”، به‌ڵام ئه‌و نووسیویه‌تی:

– من ته‌نیا له‌ باره‌ی که‌سێک ده‌نوسم که‌ ڕه‌نگه‌ ئێوه‌ دواجار بیناسن، یان ڕه‌نگه‌ هه‌رگیز نه‌یناسن.

ئه‌رێ ئه‌م شوێنه‌ی که‌ ئێوه‌ ناوی ده‌نێن سه‌ره‌تا، باشترین شوێنه‌ بۆ پاکانه‌، بۆ من؛ منێک که‌ وه‌ک مینۆتۆر ساڵ به‌ ساڵ، نۆ ساڵ ده‌پێوم هه‌تا حه‌وت کچ و کوڕ بێنه‌ لام و کۆڕه‌که‌م بۆ برازێننه‌وه‌، که‌چی تێسئۆس دوای ئه‌م گشته‌ ساڵه‌ ته‌نیا پیاوێکی مت و مۆڕی دی که‌ بێ پرسینه‌وه‌ سه‌ری به‌ ژوورێدا کردبوو، پیاوێک که‌ نه‌ من ده‌مناسی و نه‌ ئه‌و بێزی ده‌هات بیخودات.

ڕه‌نگه‌ ناسینی که‌سه‌کان‌ له‌ تاقه‌ت ئه‌م نووسراوه‌ و ئه‌و لابیرێنته‌دا نه‌بێ، که‌چی دڵنیام ئه‌ویش تێگه‌ییوه‌ که‌ خولیاکانی من ماویانه‌ ببنه‌ خاوه‌ن بیچمێکی سه‌ربه‌خۆ، ماویانه‌ له‌ چنگ سه‌رتایه‌ک رزگارییان بێت که‌ ئاوای پێ‌کردووین. دڵنیام که‌ هه‌رچی هه‌یه‌، هه‌ر هه‌مووی له‌ ئه‌ستۆی ئه‌و دایه‌ که‌ ڕووداوکان یه‌ک له‌ دوای یه‌ک به‌ره‌وڕوومان ده‌بنه‌وه‌ و وه‌ک شه‌ڕکه‌ری دۆڕاو به‌ره‌و دوا ده‌مانگه‌رێننه‌وه و خۆیان بۆ هه‌میشه‌ لێره‌دا ده‌هێڵنه‌وه‌.‌ که‌چی ئێوه‌ باش ده‌زانن “خۆ هه‌ر نووسه‌رێک نووسه‌ر نییه‌” که‌ بێت و زۆر ئاسووده‌ خولیاکانی من بدا به‌ده‌م قاقایه‌کی خیسه‌ئاسا و له‌ هه‌ڵدێر‌ی زه‌مانه‌وه‌ به‌ریان داته‌وه‌ و ئێوه‌ له‌ دوا نیگادا بیبینن که‌ له‌ شوێنێکی دوور ده‌ڕوانێ، له‌ داهاتوو یان له‌ ڕابردوو، یان ڕه‌نگه‌ ده‌ڕوانێته‌ شوێنێک له‌ مه‌ودای نێوان هه‌ردووکیان.

[مینۆتۆر سه‌ری داخستبوو و نه‌یده‌زانی بۆ له‌م نێوانه‌دا گیرساوه‌ته‌وه‌، که‌ قووڵتر ده‌یروانی، گیرۆده‌تر ده‌بوو وزیاتر خۆی ده‌دا به‌ ده‌م ئه‌م خه‌یاڵه‌وه‌ و له‌م لابیرێنته‌دا خۆی ده‌گرته‌وه‌…]

– خودا نووسه‌ریش وا بوو!

ئه‌و بیر ده‌کاته‌وه‌ ڕه‌نگه‌ ئه‌م نووسه‌ره‌، ئه‌م تۆیه‌، ئه‌م تێسێۆسه‌، هه‌موو وێکرا به‌ گاڵته‌یان گرتووه‌ و گه‌مه‌ی پێده‌که‌ن، ئه‌ویش راست له‌ سه‌ره‌تای “سه‌ره‌تا”دا، هه‌ر بۆیه‌ ده‌تۆرێ و پشتمان تێده‌کات و نازانێ له‌ گه‌ڵ ئه‌و که‌سه‌ی سه‌ره‌نده‌ری خولیاکانی ناکات، چ ده‌کات.

ئێمه‌ که‌ بیری لێده‌که‌ینه‌وه‌، تازه‌ ده‌زانین له‌ بەشێکی زۆری ئه‌م چاره‌نووسه‌دا به‌شدارین، چاره‌نووسێک که‌ زه‌مان خشت به‌ خشتی دیواره‌کانی به‌ چوارده‌ورماندا کێشاوه‌ و ئه‌ونده‌ به‌رز رۆیشتووه‌ که‌ گه‌ر که‌سێک به‌ رێبواری به‌ لایدا تێپه‌ڕێ و سه‌ری پێوه‌ بنێ، ته‌نیا و ته‌نیا وێنه‌ی خۆی تێدا ده‌بینێت و به‌س. ئەویش نە هەر وێنەیەک، بەڵکوو ته‌نیا وێنه‌ی کابرایه‌کی مت و مۆڕ‌، به‌ باڵایه‌کی بیچکۆلانه‌، به‌ رۆخسارێکی بێ لووت، به‌ سه‌د و یه‌ک که‌ڵپه‌ی درێژ و نابار، که‌ چاویلکه‌کانی خستۆ‌ته‌ پشت شاخه‌کانییه‌وه‌ و بیر له‌و رۆژانه‌ ده‌کاته‌وه‌ که‌ ئه‌هریمه‌نه‌کان وه‌ک په‌تایه‌کی سه‌وز دڕژێنه‌ ناو ڕه‌گ و پۆمانه‌وه‌، هه‌ر بۆیه‌ پێده‌که‌نێت و ده‌بوورێته‌وه‌ و ده‌ستێک بۆ‌ خاوه‌ن نیگاکان هه‌ڵدێنێ، وه‌ک ئه‌وه‌ی پێیان بڵێت:

– ئه‌مه‌ چاره‌نووسی هه‌موومانه‌!

ڕه‌نگه‌ ئه‌وساش هه‌ر ئێوه‌ بوون له‌ بیرمدا بیرتان کرده‌وه‌ که‌؛

– خه‌یاڵ ڕیگایه‌کی وا ده‌بڕێ.

ئه‌گه‌ وابێت که‌ بیر ده‌که‌نه‌وه‌، که‌ بیر ده‌که‌ینه‌وه‌، ئێتر چاره‌نووس چ نییه‌ جیا له‌ چه‌ن ده‌سته‌واژه‌ی بێ نرخ و بێ که‌ڵک که‌ هه‌موومان پێوه‌ی گیرۆده‌ین و که‌س هه‌واڵی په‌تێکی پساوه‌ ناپرسێت.

به‌ڵام ئه‌هریمه‌نه‌کان، په‌تا سه‌وزه‌کان ئه‌ونده‌ش خه‌یاڵ نیین که‌ بیریان لێ نه‌که‌ینه‌وه‌، ده‌ترسم که‌ نه‌ترسانه‌ دڵخۆشی خۆم بده‌مه‌وه‌ که‌ ناگه‌نه‌ سه‌رمان و نابینه‌ یه‌کێک له‌وان…

– هیچ خودایه‌ک به‌ ڕێگای تێسێئۆسدا ناروات!

به‌ڵام ده‌روات، دڵنیام که‌ ده‌روات، ده‌نا ده‌ترسی و خودابوونی لێنایه‌ت.

[ که‌سێک له‌ لابیرێنته‌که‌دا پرسی: که‌‌هاتیته‌ ئێره‌ بیرت کرده‌وه‌ که‌ هه‌میشه‌ له‌ بیرکردنه‌وه‌ دای؟ تێزه‌ بێده‌نگبوو، دانیشتبوو و بێ فکرانه‌ ئێسکه‌کانی مینۆتۆری ده‌کرووزانده‌وه‌. ده‌مێک بوو ئه‌رکی خۆی به‌ جێ هێنابوو، ئێستا نۆره‌ی ئاریانووسه که‌ سوراخی په‌تێکی پساوه‌ بگرێت، به‌ڵکوو هه‌ر هیچ نه‌بێ له‌ پرسه‌ و وه‌ڵامیان دوو خودای تر له‌ دایک بێ، دوو کورپه‌ی کرچ و کاڵ.]

“که‌ له‌ دایک بوو، بۆن و به‌رامه‌ی ئه‌م جیهانه‌ دایگرت و ئه‌و گریا”، ئه‌مه‌تان ڕه‌نگه‌ له‌ شالیر بیستبێ یان هه‌رگیز نه‌تان بیستبێ، هه‌رچی بێ بیر گیرۆده‌بوونێکمان ده‌خاته‌وه‌ که‌ هه‌میشه‌ لێره‌یه‌وه‌ و ده‌شبێت. هه‌ر بۆیه‌ ئه‌ویش به‌ ده‌م بزه‌یه‌کی سارده‌وه‌ نه‌یزانی چۆن ڕیشنه‌که‌ تێگه‌یێنێ و حەقایەتێکی بۆ هه‌ڵبه‌ستێ، نه‌یزانی له‌ خۆیه‌وه‌ ده‌ست پێبکات، یان له‌ جگه‌ره‌ی شۆفیره‌ تاکسیه‌که‌ که‌ له‌ ئاوێنه‌که‌وه‌ لێی دەڕوانی، یان به‌ سه‌ر ڕۆخساری کابرادا هەڵ‌بڵێت و باسی دیوارێکی ئاوێنه‌یی لا بکات که‌ که‌سه‌کان به‌ وێنه‌ی خۆیان هه‌ڵده‌فریوێنێ و ناهێڵی که‌س سه‌ره‌نده‌ری چاره‌نووسی ئه‌و ئاوێنانه‌ بکات که‌ ئه‌ونده‌ی شوشه‌یه‌کی ڕووت،هەموو نیگاکان بۆ دەرەوەی خۆی رادەکێشێت.

[ تێزه‌ هه‌ڵته‌ک هه‌ڵته‌ک خۆی تا لای کابراکه‌ ڕاکێشا و ‌ئێسکه‌که‌ی به‌رداوه‌ و:

– تۆ خۆ له‌ سه‌ره‌تادا نه‌بووی … بووی؟ ئه‌ی بۆ ناڵێی ئاریانووس که‌ په‌ته‌که‌ی پساند بیری له‌ چی ده‌کرده‌وه‌؟]

پیاوی ڕیشن یان شه‌بکه‌ به‌ سه‌ر، شتێکه‌ وه‌ک حه‌زێک بۆ‌ وێناکردنی شتێکی جیاواز، وه‌ک که‌سێک که‌ زۆربه‌ی نووسه‌ران حه‌زی پێده‌که‌ن، که‌سێک که‌ وه‌ک که‌س ناچیت و هه‌میشه‌ش پێرسۆناژی چیرۆکه‌کانه‌. تۆ بڵێی؛ حه‌زێکه‌ بۆ ئاسووده‌ بوون، یان…

– یان بۆ به‌ لارێدا بردن؟

نا، شتێکی تر، شتێک وه‌ک ئاوێنه‌ و تاقانه‌. شتێک که‌ ده‌یتوانی زۆر به‌ کاوه‌خۆ تێسێئۆس (یان مینۆتۆر) له‌ خشته‌ ببات و ناویان له‌ هه‌رچی نووسراوه‌یه‌ پاک کاته‌وه‌‌ و هه‌ر خۆی به‌ تاقی ته‌نیا و سه‌ره‌ڕۆیانه به‌ به‌ر درگای ماڵی نووسه‌ره‌کاندا پیاسه‌ بکات و به‌ گه‌ز و نیوێک بیپێوێ و نووسه‌ران ده‌ربازکات له‌و شوێنه‌ی که‌ پێی ده‌ڵێن “سه‌ره‌تا”، هه‌ر بۆیه‌ تا ناوی دێت نووسه‌ران به‌ هه‌ڕاکه‌ ده‌رگای له‌ ڕوو ده‌که‌نه‌وه‌. به‌ڵام خوانووسه‌ره‌کان وانین، ئه‌وان هه‌موو ژه‌م و ده‌مێک بیریان به‌ لای تێسێئۆس و ئاریانووسه‌ و تا ئاخری زه‌مان به‌ دوایانه‌وه‌ن. دڵیان نایه‌ت کۆتایی به‌ حەقایەتێک بێنن که‌ حه‌قاته‌تی دیکه‌ی لێده‌که‌وێته‌وه‌، پێرسۆناژی ئه‌مان له‌ کۆڵانی خۆی به‌ده‌ر له‌ هیچ کوێدا سووڕ ناخوات و له‌ هه‌ر کوێ بێت، به‌سه‌ره‌تای زه‌وی ده‌زانێت. ئه‌و که‌سێکه‌ که‌ سه‌رمای ده‌بێ، ڕاده‌کشی، وڕینه‌ ده‌کا و زۆرشتی تر، ئه‌ویش ڕێک له‌و شوێنه‌ی که‌ ناومان ناسه‌ره‌تا؛ له‌و شوێنه‌ی که‌ که‌ستان نه‌یپرسی: بۆ چوارده‌ ساڵ؟ یان بۆ سه‌رمای ده‌بێ،ڕاده‌کشی، وڕینه‌ ده‌کا و زۆرشتی تر؟

یه‌که‌مجار که‌ دیتم، نه‌ من به‌رده‌ماو خۆریچیرۆک بووم نه‌ ئه‌و قاره‌مانێکی پازێلی، ئه‌وسا که‌ بۆ تۆپه‌که‌ داهاتمه‌وه‌، بیرم نه‌ده‌کرده‌وه‌، که‌ نه‌کا بیر ده‌کاته‌وه‌، ئه‌و منداڵه‌ له‌ داهاتوودا ده‌بێته‌ نووسه‌ر، یان شتێکی ئاوا. که‌ هه‌ستامه‌وه‌ نۆ ساڵی پێچوو بوو و من ببوومه‌ نووسه‌ر، که‌چی ئه‌و هه‌ر وه‌ک خۆی سه‌رمای ده‌بێ،ڕاده‌کشی، وڕینه‌ ده‌کا و زۆرشتی تر.

ئه‌مجاره‌یان له‌ ژێر دارتیله‌که‌ منی دی و بێ هه‌ست و خوستهاته‌ بن گوێم و به‌ سرته‌وه‌ پێی وتم:

– نازانی کێ ئه‌م چرایه‌ هه‌ڵده‌کات؟

نازانم له‌ کام چرا ده‌پرسی، ئه‌م لابیرێنته‌ زۆر ده‌مێکه‌ تاریکه‌ …

– ده‌ڵین به‌ ده‌ستی شاره‌داره‌، ده‌یناسی؟

“شاره‌دار”ه‌که‌ی به‌ ته‌وسێکی وه‌هاوه‌ ده‌ربڕی که‌ من زۆر شه‌رمه‌نده‌ لام لێکرده‌وه‌ و وتم: ڕه‌نگه‌وابێ…

ئه‌و وه‌ک نه‌یبیستبێ خۆ کێشایه‌ نێو تاریکی و من به‌ دوایدا، گوێم لێبوو، به‌ دڵپڕییه‌که‌وه‌ وتی: مه‌ردی ئه‌ڵڵابه‌ پێی بکۆژێنه‌وه‌، خه‌وی لێ حه‌رام کردووم…

دڵنیام هیچکاتی ژیانم شه‌کم له‌م وته‌یه‌ نه‌کردووه‌، بەڵام ئێستا لێی بە گومانم و نازانم ئه‌وه‌ی وتووە یان نا؟ هه‌رچی جاریشه‌ ئه‌ما‌نه‌ت بۆ ده‌ڵیم و تۆ وه‌ک نه‌تبیستبێ، سه‌رێک ڕاده‌وه‌شێنیت و پێم ده‌ڵێی:

– ئه‌م هێڵه‌ بۆ بێ کۆتایی ده‌چێ، که‌چی به‌مه‌شه‌وه‌ هه‌ر دایه‌ره‌یه‌.

به‌ڵام من هه‌ر دڵنیام حەقایەتی نووسه‌ره‌کان بۆ ئه‌و به‌شێکه‌ له‌ ناحەقایەتی ئه‌م خه‌ڵکه‌، به‌شیکه‌ له‌ زۆر شتی نه‌وتراوه‌، که‌ تا نه‌یبیستی، سێڕی که‌ست لا ئاشکرا نا‌بێ و هه‌ر وا له‌ “سه‌ره‌تا”دا جینگه‌ڵ ده‌ده‌ی. که‌واته‌ جیاوازی من و تۆ، تۆ و ئه‌و، ئه‌و و من لێره‌دایه‌، لێره‌ که‌ پێی ده‌ڵێن؛ سه‌ره‌تا.

من ده‌زانم که‌ ئه‌گین چاره‌نووس نه‌بایه‌، خۆ تێسئۆس نه‌ده‌گه‌ڕاوه‌ ناو لابیرێنته‌که‌ و ملی له‌ ئێسک خواردن نه‌ده‌نا و من و تۆی یه‌خسیری ئاوێنه‌کان نه‌ده‌کرد و من و تۆش شاخمان له‌ شاخی ئه‌م کابرایه‌ نه‌ده‌گیرا، که‌ وه‌ک که‌س ناچێت؛ نه‌ وه‌ک ئه‌وان، نه‌ وه‌ک خۆمان و نه‌ وه‌ک که‌سێکی تر یان هیچکه‌س.

[تێزه‌ سه‌رێکی هه‌ڵێنا و چاوێکی به‌ به‌ژن و باڵایدا خشاند و وه‌ک شه‌رمێک دای‌گرتبێ له‌ به‌رده‌م خۆیه‌وه‌ وتی:

– برسیمه‌، نۆ ساڵه‌ که‌ برسیمه‌.]

که‌مترین و تاقانه‌ترین نووسراوه‌ له‌ سه‌ره‌تادا ده‌نووسرێ و تۆش ئه‌مه‌ باش ده‌زانی– هه‌ر وه‌ک چۆن ده‌زانی شازترین و گرینگترین شوێنی نووسراوه‌یه‌- ڕێک وه‌ک ئه‌و که‌ باش ده‌زانی، له‌ که‌سیتر ناچێ، چوارده‌ساڵ که‌مترین به‌هایه‌که‌ که‌ له‌ پێناو رۆشنایی دایناوه‌ و‌هاوار له‌ شاره‌دار ده‌کا و ڕه‌نگه‌ زۆر که‌سی وه‌ک من و تۆی کردبێته‌ ڕاسپارده‌، وه‌ک من و تۆ …

چوارده‌ ساڵ که‌مترین ته‌منیکه‌ که‌ گۆرانی بڵێ و بیر نه‌کاته‌وه‌، له‌ رۆشنایی بترسێ و بیر نه‌کاته‌وه‌، سه‌رمای ببێ و بیر نه‌کاته‌وه‌، پیاسه‌ بچێ و بیر نه‌کاته‌وه‌، یان هه‌میشه‌ له‌ بیر کردنه‌وه‌ی ئه‌و رۆژه‌دا بێ که‌ من بۆ بیرم نه‌ده‌کرده‌وه‌ ئه‌مرۆ ده‌بمه‌ نووسه‌ر و ڕاده‌سپێردرێم بۆ لای شاره‌دار، یان شتێکی ئاوا.

لێره‌دا له‌ نێوان هێڵه‌که‌ی تۆدا ون ده‌بم و که‌سێک بیرم ده‌خاته‌وه‌، که‌ په‌ته‌که‌ زۆر پێشتر پسابوو، ئه‌وه‌نده‌ که‌ ئێوه‌ باش ده‌زانن؛ په‌ته‌کان نه‌شپسێن، به‌ره‌ڵا هه‌ر ده‌بن، ده‌ڕوێنه‌وه‌، ده‌ڕزێن …، یان هه‌زار زه‌هره‌ماری تر.

نازانم ئه‌و قه‌راره‌ بیر نه‌کاته‌وه‌ بۆ چاوی بڕیوه‌ته‌ سه‌ر وێنه‌ی کچه‌که‌ی، که‌ حه‌وت ساڵ به‌ر له‌ نووسه‌ربوونی من و تۆ خۆی ئاگردا و ئه‌می‌شڵه‌ژاند، نازانم به‌ هۆی رۆشنایی ئاوڕه‌که‌ بوو یان هه‌ڵفرینی کچه‌که‌ی. نازانم، تۆش نازانی و دڵنیام خویشی نازانێ. که‌چی له‌و ساته‌وه‌، بزه‌یه‌کی ناواده‌ هه‌روا له‌ نێوان ئه‌م و وێنه‌که‌ به‌ڕه‌ڵا ماوه‌ و لێنابڕێت.

[تێزه‌ هه‌رچی له‌ خۆی وردبووه‌وه‌، نه‌یزانی حه‌ق به‌ کامیانه، به‌ ئاریانووس که‌ په‌ته‌که‌ی پساند، به‌ ‌په‌ته‌که‌ که‌ پسا، به‌ سیفائه که‌ …، یان حه‌ق به‌ زۆر که‌سیتره‌ که‌ هه‌ر له‌و ده‌وه‌رووبه‌ره‌ن، که‌چی ئێستا به‌ دڵنیاییه‌وه‌ ده‌زانی حه‌ق به‌ مینۆتۆره‌، به‌ تێزه‌!]

که‌ ئاوڕ شاڵاوی هێنا، که‌س ده‌ره‌تانی بۆ نییه‌، ئاوڕ له‌ دڕدونگییه‌وه‌ دێت و له‌ چاره‌نووسدا کۆتایی پێدێت، به‌ڵام که‌ گه‌یشت، کچه‌ به‌ چۆکدا دێت و ئه‌و هێلێکی ده‌بینێ له‌ نێوان دوو مه‌مکۆله‌ که‌ دڵۆپ‌ دڵۆپ له‌ گه‌ڵ کراسه‌ ئاودامانییه‌که‌ی دەڕژانه‌ خوارێ و بۆ لای ئه‌م ڕێگایان ده‌بڕی …

– تۆ بۆ کچم، خۆ شاره‌دار به‌ قه‌د هه‌موومانی پێده‌کرا…

[تێزه‌ چاوی ڵی تیژ کرده‌وه‌ و وتی: ده‌ڕۆم و‌ خۆم له‌ چنگ ئاوینه‌کان رزگار ده‌که‌م و له‌ سه‌ر که‌س ڕاناوێستم، ئه‌رێ ده‌ڕۆم و ئه‌و شته‌ی داومه‌ به‌ ئاریانووس لێی ده‌ستێنمه‌وه و ئه‌وسا تۆ بێره‌ جێی من.

ئه‌و چاوی هه‌ر له‌ سه‌ر ئێسکه‌کان بوو، که‌ تێزه‌ چووه‌ ژێر گوێی و پێی وته‌وه‌: تۆ و ئاریانووس باش له‌ یه‌ک ده‌گه‌ن، خۆ وه‌ک منت پێناکات، به‌ڵام ئه‌مانه‌ تا نۆ ساڵیتر ناکرێ، ده‌کرێ؟]

تۆ که‌‌هاتی، من هه‌تا ئێره‌‌هاتبووم، ڕێک هه‌تا ئێره‌، ئه‌وه‌نده‌ی نه‌مابوو، ڕیش و چاویلکه‌که‌شی بۆ دابنێم، هه‌مووی ئه‌مانه‌م به‌ بیری ئێوه‌ ده‌کرد، به‌ڵکوو ئێوه‌ش له‌م چاره‌نووسه‌ به‌شدار بن و له‌ جیاتی من وه‌ڵامی‌خوێنه‌ره‌که‌ش بده‌نه‌وه‌ …

–  نایده‌نه‌وه‌ با نه‌یده‌نه‌وه‌، زۆر که‌ نییه‌.

که‌ گه‌یشتم بڕوام نه‌ده‌کرد، چۆن چۆنی له‌ سه‌ره‌تا په‌ڕیومه‌ته‌وه‌ و جێم هێشتووه. ئه‌گه‌ قاوقیژی ئه‌هریمه‌نه‌کان بێڵن، بۆ ئێوه‌ش ڕوون ده‌بێته‌وه‌ دوای ڕاسپاردنه‌که‌، ئیتر سه‌ره‌تا، سه‌ره‌تا نه‌بوو.

[تێزه‌ به‌ تووڕه‌ییه‌وه‌ پلاماری کابرای دا و گوڕاندی: ئێستا که‌ نامدووێنی، ته‌نیا پێم بڵێ چه‌ندی ماوه‌ ئه‌م نۆ ساڵه‌؟]

تۆ هه‌ر له‌ هه‌وڵه‌وه‌ ده‌تزانی، چاوه‌روانی قاره‌مانێکین که‌ له‌ت و کوته‌کان سه‌ر یه‌ک خاته‌وه‌، یان ڕه‌نگه‌، قاره‌مان بوون جیاوازییه‌که‌ که‌ تۆ قه‌د سه‌ره‌نده‌ری ناکه‌ی. ئێستا هه‌ست ده‌که‌م، ئه‌ویش زانیویه‌تی، سه‌ره‌تا چیتر سه‌ره‌تا نییه‌، ده‌بێ چ ته‌مه‌نێکی دوور و درێژ به‌ دوای ئه‌م ڕیگادا سووڕابێته‌وه‌ و که‌س شک نه‌بردبێکه‌ سه‌ر له‌‌ چاره‌نووسی ئه‌م و چوارده‌ساڵی ئه‌و شوێنه‌ ده‌ربێنێ که‌ تێیدا ڕایبواردووه، ‌سه‌رمای بووه‌، گۆرانی وتووه‌، ڕا‌کشاوه‌، وڕینه‌ی کردووه‌ و زۆر شتی تر…

که‌چی زۆر دره‌نگ زانیویه‌تی و ڕاسپارده‌کانی هه‌روا وشک و برینگ دارتێله‌کان ده‌ته‌کێنن و نازانن که‌ ئه‌هریمه‌نه‌کان په‌یتا په‌یتا نزیک و نزیکتر ده‌بنه‌وه‌، ئه‌وه‌نده‌…

– ئه‌ونده‌ که‌ تاقانه‌یه‌ک شک نه‌به‌ی؟

نا…نا، دیواری چاره‌نووسی هیچ تاقانه‌یه‌ک له‌ ئاوێنه‌ دروست نه‌کراوه‌. تاقانه‌کان ته‌نیا له‌ حەقایەته‌کاندا سه‌ر ده‌نێنه‌وه‌ و نووسه‌ره‌کان فریایان ناکه‌ون. به‌ڵام حەقایەت له‌ کوێ و ئه‌م نه‌گبه‌ته‌ له‌ کوێ. تۆ ده‌زانی دیواره‌کانی هه‌مان دیوارن، تۆ ده‌زانی ئاوێنه‌کانی هه‌مان ئاوێنه‌ن و ڕواڵه‌ته‌کان هه‌مانن. ڕه‌نگه‌ ئه‌مانه‌ ته‌نیا تۆ ده‌یزانی و به‌س، هه‌ر تۆ ده‌زانی که‌ که‌م نیین ئه‌وانه‌ی وا دیواریان به‌ دیواری ئه‌و ده‌پێون، ته‌نانه‌ت خۆشمان واین.

[تێزه‌ ئێسکه‌که‌ی مینۆتۆری تووڕ دا و به‌ لێوه‌له‌ڕه‌یه‌که‌وه‌ وتی:

– مه‌گه‌ نه‌بوویه‌ته‌ ڕاسپارده‌ی ئاریانووس، مه‌گه‌ تۆی نه‌ناردووه‌ مینۆتۆر بکوژی، ده‌ سڵ مه‌که‌، بیکوژه‌ ده‌ی…

کابرا ئێسکه‌که‌ی هه‌ڵگرت و به‌ قه‌د باڵای ئه‌و هه‌ڵی هێنا و له‌ سه‌ره‌خۆ وتی:

– ئاریانووس نۆ ساڵه‌ مردووە‌ … خۆی ئاگردا، نه‌تزانی … کڵۆڵ؟!]

ئه‌و ده‌ڵێ: ئه‌م جۆره‌ که‌سانه‌ شه‌رمه‌نده‌ی منداڵه‌کانیانن.

تۆ ده‌ڵێی: نا له‌ سه‌ر هێڵه‌که‌ بوو، پیاوێکی تر له‌ پاڵ ژنه‌که‌ی.

من، نازانم بۆ لام وایه‌، ئه‌مانه‌ گشتی به‌شێکن له‌ چاره‌نووسه‌ به‌شداربووه‌که‌، هه‌ر بۆیه‌ ده‌بێ سوێندی بۆ بخۆیت و که‌س لێت تێنه‌گا.

– که‌س لێت تێناگا، تۆ بۆ ده‌یڕێسی؟

ئاخر… ئاخر… نازانم چۆن بوو گه‌یشتمه‌ ئێره‌، من که‌ یه‌خسیری سه‌ره‌تا بووم؛ که‌ نه‌مده‌زانی چۆن چۆنی لێی بپه‌ڕێمه‌وه‌، ئه‌ویش کاتێک که‌ پێموابوو گه‌یشتوومه‌ته‌ ‌شوێنێک که‌ هه‌ست ده‌که‌م ساتێکی تایبه‌ته‌، ساتێک که‌ هه‌موو ساته‌کان تێیدا کۆبوونه‌ته‌وه‌ وفه‌وتاون، هه‌موو شتێ بۆ هه‌میشه‌ تێیدا ڕووده‌دا و ڕوونادا، ساتێک که‌ تێیدا خه‌ڵکی ده‌زانن چی نین و چێن و بۆ هه‌میشه‌ تێیدا ده‌ژین.

ئه‌رێ دڵمان به‌م ساته‌که‌سکه خۆشبوو، هه‌ر بۆیه‌ وێکرا سه‌رمان کرد به‌ ناو چاره‌نووسدا و تا به‌رده‌متان نه‌وێستاین، به‌ڵام که‌ خۆمان گرته‌وه‌ له‌وێ بووین له‌ ناو تاکسیه‌که‌ و لای ئه‌و، بۆنی دووکه‌ڵی جگه‌ره‌که‌ به‌ ناو ده‌ماخماندا باوه‌خولێی ده‌خوارد و ئه‌و لێ نه‌ده‌بووه‌وه‌ و ئه‌م بیری ده‌کرده‌وه‌ له‌ کوێی چیرۆکه‌که‌یدا باسی کابرایه‌کی شه‌بکه‌ به‌سه‌ری ڕیشن بکات.

ئێستاش که‌ له‌ درگا ده‌ده‌ن، ده‌زانم ئه‌هریمه‌نه‌کانن،‌هاتوون دوای نۆ ساڵ منیش ببه‌ن، ده‌زانم تۆش تاقه‌ت نایه‌نی و له‌م دێره‌ به‌ دوا حه‌واڵه‌ی خوێنه‌ره‌کانم ده‌که‌یت و به‌جێمدێڵی، به‌ لای ئه‌و کابرایه‌ی که‌ نازانم لە کوێوە‌هات و پاڵی دا به‌ پاڵی ئه‌وه‌وه‌ و دوای لێکردبوو؛

– له‌باره‌ی خۆم و خۆت بنووسه‌!

ڕه‌نگه‌ ئێوه‌ هه‌ر له‌ سه‌ره‌تاوه‌ ده‌تانزانی کارمان ده‌کێشێته‌ ئێره‌، ده‌تانزانی خوانووسه‌ره‌کان هه‌میشه‌ ‌ترسی ئه‌م شوێنه‌یان بووە. هه‌ر بۆیه‌ ئه‌و ده‌نگی لێ به‌رز بووه‌وه‌ و‌هاواری کرد:

– هه‌ر ده‌مزانی له‌ شوێنێکی ئه‌م نووسراوه‌ به‌ گاڵته‌م ده‌گرن.

[ تێزه‌ ڕه‌نگێکی هێنا و بردی، کابرا ده‌ستی شل کرده‌وه‌ و ئه‌و به‌ چۆکدا‌هات و دووپاتی کرده‌وه‌؛

– نۆ ساڵه‌ ئاریانووس نه‌ماوه‌ … خۆی ئاگردا، نه‌تزانی تێزه‌ی کڵۆڵ؟

پاڵێکی به‌ کابراکه‌وه‌ نا و ئه‌وی دا به‌ هه‌نگه‌ڵ ئاوێنه‌که‌ی به‌رده‌می‌و ئاوێنه‌ وردوخاش بوو؛

– ئاریانووس نۆ ساڵ به‌ر له‌ ئه‌مرۆ… به‌ر له‌ ئه‌مرۆ… به‌ر له‌ ئه‌مرۆ، ئه‌بێ چۆن چۆنی بیری کردبێته‌وه‌، چۆن دڵی‌هات، نا درۆ ده‌که‌ی…ده‌زانم درۆ ده‌که‌ی… گشتی فێڵی ئاریانووسه‌…فێڵی سیفائه‌ و دداڵه‌…].

هه‌میشه‌ ده‌یبینم، که‌ چۆن ‌سه‌رمای ده‌بێ، گۆرانی ده‌ڵێ، ڕاده‌کشێ، وڕینه‌ ده‌کا و زۆر شتی تر…، که‌چی هیچ ناکه‌م.

هه‌میشه‌ ده‌مانبینێ، که‌ چۆن له‌ نێوان هێڵه‌ دایره‌که‌ سمووره‌ئاسا هه‌ڵده‌سووڕێین، که‌چی هیچ ناکا.

هه‌میشه‌ ده‌تبینین که‌ چۆن سوێند بۆ کابرا ڕیشنه‌که‌ ده‌خۆی که‌ ته‌نیا له‌باره‌ی که‌سێک ده‌نووسی که‌ ڕه‌نگه‌ له‌ داهاتوودا بیناسن یان نه‌یناسن، که‌چی ئه‌و ده‌ست هه‌ڵناگرێ.

– نازانی کێ ئه‌م چرایه‌ هه‌ڵده‌کات؟

نازانم، بڕوا بکه‌ن هیچکات وه‌ڵامی‌ئه‌و پرسیاره‌م نه‌زانی، ڕه‌نگه‌ هیچکاتی تریش نه‌یزانم. دڵنیام ئه‌م نه‌زانیینه‌ له‌ جێیه‌ک کاری داوه‌ته‌ ده‌ستم، وه‌ک چۆن دڵنیام نووسه‌ره‌کان به‌ نزانینه‌کانیانه‌وه‌ سه‌رگه‌رمن، به‌و پێرسۆناژانه‌ی شه‌و تا به‌یانیبه‌ به‌ر درگای ماڵیاندا پیاسه‌ ده‌که‌ن و به‌ گه‌ز و نیوێک ده‌یپێون و ئه‌مان ده‌ربازده‌که‌ن له‌و شوێنه‌ی که‌ پێی ده‌ڵێن “سه‌ره‌تا”، هه‌ر بۆیه‌ تا ناوی دێت نووسه‌ران به‌ هه‌ڕاکه‌ ده‌رگای له‌ ڕوو ده‌که‌نه‌وه و ئه‌وسا ده‌زانن که‌  له‌ نه‌زانین به‌ده‌ر دڵخۆشییه‌کی تریان بۆ ئێوه‌ پێ نییه‌.

– ئێستا دروست له‌ ناوه‌ندی زه‌وی دام…

هه‌موومان واین، ته‌نانه‌ت “تێسێئۆس”یش. دڵنیام که‌سمان ناوێرێ بڵێ من وانیم، ته‌نانه‌ت خوێنه‌ره‌کانیش …

– ته‌نانه‌ت خوانووسه‌ره‌کانیش…

[ تێزه‌ که‌ ئاوێنه‌کانی بینی، سه‌رسام ما و داری له‌ گشتیان هه‌ڵگرت و چی ئاوێنه‌ی سه‌ر دیواره‌کان بوو هه‌مووی وردوخاش کرد، ئاوێنه‌کان ده‌پرژانه‌ سه‌ر ده‌م و چاوی و ڕوومه‌تیان داده‌ماڵی و ئه‌م خه‌ڵتانی خوێن له‌ ناو ئاوێنه‌کان له‌ چل کوته‌ کابرایه‌کی ده‌ڕوانی و سه‌ری ڕاده‌وه‌شاند:

– ته‌نیا دڵخۆشی ئه‌م نۆ ساڵه‌م گه‌ڕانه‌وه‌ی ئاریانووس بوو، دڵنیا بووم رۆژێک له‌م رۆژانه‌ دێته‌وه‌، به‌ کۆرپه‌یه‌کی خونچیلانه‌ و ئه‌مانه‌تییه‌که‌م ده‌داته‌وه‌، ئاخ ئاریانووس، داخ بۆ نۆ ساڵ چاوه‌روانی…

کابرا ده‌ستێکی به‌ ڕیشیدا هێنا و به‌ ده‌م پێکه‌نینێکی سارده‌وه‌ وتی:

– نۆ ساڵ نا، نۆ هه‌زار ساڵ!].

ئێستا زیاتر له‌ هه‌موو جارێک ده‌یبینم که‌ چۆن ‌سه‌رمای ده‌بێ، گۆرانی ده‌ڵێ، ڕاده‌کشێ، وڕینه‌ ده‌کا و زۆر شتی تر…

کەچی ئەمجارەیانهه‌ستاوه‌ و چاوی بڕیوه‌ته‌ په‌نجێره‌ی ماڵه‌که‌ی من، وه‌ک بڵێی سه‌رچاوه‌ی ڕۆشناییه‌که‌ی دۆزیبێته‌وه‌، ژووره‌که‌ی من، بزه‌یه‌کی ئه‌هریمه‌نی لێوه‌ قه‌ڵه‌شیوه‌کانی ده‌گه‌زێ، ڕێک وه‌ک ئه‌و ئه‌هریمه‌نانه‌ی که‌ رۆژێک ده‌رژێنه‌ ناو ڕه‌گ و پۆمانه‌وه‌،به‌ باڵایه‌کی بیچکۆلانه‌، به‌ رۆخسارێکی بێ لووت، به‌ سه‌د و یه‌ک که‌ڵپه‌ی درێژ و نابار و …، بزه‌یه‌ک که‌ به‌ر له‌ کوژاندنه‌وه‌ی چراکان خستمیه‌وه‌ بیر سوێندێکی له‌ بیره‌وه‌ چوو، سوێندێک که‌ ده‌ڵێی بە جێ هێنانەکەی زۆر دژواره‌ و له‌ تاقه‌تی هیچ رۆشناییه‌کدا نییه‌.

ئیتر چیم له‌ ده‌ست نایه‌، نه‌ بۆ ئێوه‌، نه‌ بۆ تێسێئۆس و نه‌ بۆ که‌سیتر و نه‌ بۆ سه‌ره‌تایه‌ک که‌ ئێوه‌ی له‌ بیرم بردبووه‌وه. بمبوورن هه‌ر به‌ ڕاست ده‌مێکه‌یه‌ ئێوه‌م فه‌رامۆش کردووه‌، نازانم بۆ چاره‌نووسی خۆم داوه‌ به‌ ده‌ست سمووره‌یه‌ک که‌ له‌ ناو هێڵه‌ دایره‌ییه‌که‌ هه‌ڵمده‌خولێنێته‌وه‌ و من داده‌مێنم، ڕه‌نگه‌ بڕوام پێنه‌که‌ن، به‌ڵام دڵنیابن هه‌ر من وانیم، ته‌واو نووسه‌ره‌کان ئاوان، ئه‌وانیش هیچکات نه‌یان ویست شه‌رمه‌نه‌ده‌ی پێرسۆناژه‌کانیان بن، به‌ڵام بوون.

هیچ خوایه‌ک حه‌ز ناکات گیانله‌به‌ره‌ نه‌خوڵقاوه‌کانی بێ که‌ڵک بمێننه‌وه‌ و ببنه‌ ئاریانووس، تێسئۆس  یان ببنه‌ پیاوێکی شه‌بکه‌ به‌ سه‌ری وه‌ک من و تۆ که‌ هه‌ر ته‌نیا حه‌ز ده‌کات که‌سێک له‌ باره‌ی خۆی و ئه‌و بنووسێت، که‌چی ئه‌وان هه‌ر ته‌نیا له‌ باره‌ی که‌سێک ده‌نووسن که‌ ڕه‌نگه‌…

– کە ڕەنگە نەزانن بۆ ده‌نووسن؟

نه‌مزانی بڕوا بکه‌ن نه‌مزانی، نه‌ ته‌نیا من ئێوه‌ش نه‌تانزانی و‌هاتن، تا ئێره‌‌هاتن و سه‌ره‌تاتان له‌ کۆڵ نا، ته‌نانه‌ت تۆش که‌ ئه‌م هێڵه‌ دایره‌ییه‌ت کێشابووه‌وه.

[تێزه‌ له‌ ناو کوته‌ ئاوێنه‌کاندا بۆ ئاوێنه‌یه‌کی ساغتر ده‌گه‌را، به‌ڵکوو سیمای خۆی تێدا ببینێ و هه‌ر مینۆتۆری ده‌دی. که‌ سەری هەڵێنا تا له‌ کابرا بپرسێت، ڕووخساری تێزه‌ی ناسییه‌وه‌‌، هه‌ستا و به‌ هه‌ڵه‌داوان خۆی به‌ سه‌ر لاقی دادا و:

– ئاخ که‌ نۆ هه‌زارساڵه‌ چاوه‌روانتم تێزه، پێت که‌م نییه‌ پیاو؟]

هه‌ست ده‌که‌م ئه‌ونده‌ شه‌که‌تم که‌ ده‌بێ ته‌واوی که‌م، یان با جۆرێکی تر بڕوانم، ڕه‌نگه‌ جۆرێکی تریش بکرێ، ڕه‌نگه‌ ئه‌هریمه‌نه‌کان هێشتا ده‌ستیان نه‌گه‌یشتبێته‌ کڵاورۆژنه‌ی دڵم، ئه‌رێ تاوێ ئۆقره‌ بگرن، دڵنیا بن چیتر قسه‌ی سه‌ره‌تاتان بۆ ناگێڕمه‌وه‌، ئاخر ئه‌و له‌وساوه‌ چاوم لێده‌کات، له‌وێ له‌ کۆڵانه‌که‌ی خۆی، ڕووی کردۆ‌ته‌ په‌نجێره‌که‌ی من و من باش ده‌زانم داوای چیم لێده‌کات، ده‌بێ چراکه‌ی بۆ بکوژێنمه‌وه‌. ئێوه‌ش ده‌زانن ئه‌مانه‌ نه‌ خه‌ونه‌ و نه‌ خه‌یاڵ، سوێندێکه‌ هه‌تا هه‌تایی و هیچی له‌ گه‌ڵ ناکرێ.

که‌ چراکه‌ت ‌کوژانده‌وه‌‌، ده‌نگێکی خیسه‌ ئاسا ته‌واو کۆڵانی داگرتبوو، ئه‌وسا من به‌ ترسه‌وه‌، به‌ ترسێکه‌وه‌ که‌ ده‌ترسام نه‌ترسێم خزابوومه‌‌ ناو جێگاکه‌مه‌وه‌. به‌ڵام هه‌ر من نه‌بووم، ئێوه‌ش وابوون، حاشای پێناوێ، هه‌موومان وابووین، ته‌نانه‌ت خوانووسه‌ره‌کانێش، ئه‌رێ له‌ بیرتان نه‌چێ، حەقایەتی خوانووسه‌ره‌که‌ی ئاندرێ برۆتۆن که‌ ویستی گایه‌ک بخوڵقێنێ و گامێشێکی خوڵقاند.

——————————————————————————————

* مینۆتۆر بوونه‌وه‌رێکی ئه‌فسانه‌ییه‌ به‌ سه‌ری گا و له‌شی مرۆڤانه‌، که‌ دوای ده‌ست تێکه‌ڵ کردنی “سیفائه‌” ژنی “نیووس” شای کرێت، له‌ گه‌ڵ گای ئاسمانی که‌ پۆسایدۆن له‌ ده‌ریاکانه‌وه‌ هێنابووی، له‌ دایکبوو و نیووس بۆ پێشگری له‌ هه‌ر چه‌شنه‌ ئابرووچوونێک، به‌‌هاورێی دداڵ، قه‌ڵایه‌کی لابیرێنتی گه‌وره‌ی دروستکرد و بوونه‌وه‌ره‌که‌ی تێدا حه‌شار دا و هه‌ر نۆ ساڵ جارێ، حه‌وت کوڕ و کچی له‌ لاوانی ئاتێنی بۆ ده‌نارده‌ ژوورێ و ده‌رگای له‌ سه‌ر داده‌خستن، بۆ ئه‌وه‌ی مینۆتۆر به‌ خواردنی ئەو سه‌ر لێشواوانه‌، ژیانی ناو لابیرێنته‌که‌ تاقه‌ت بێنێ.

هه‌تا جارێک له‌م نۆ ساڵانه‌، لاوێکی ئاتێنی به‌ ناوی تێزه‌ (تێسێئۆس) به‌ یارمه‌تی ئاریانووس، کچی مینووس، هه‌ڵیکوتایه‌ سه‌ر مینۆتۆر و دوای کوشتنی به‌ پێوشوێنگرتنی ئه‌و په‌ته‌ی ئاریانووس پێدابوو،سه‌رکه‌وتووانه‌ له‌ لابیرێنته‌که‌‌هاته‌ ده‌رێ.

ئه‌مجه‌د غوڵامی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دو × 3 =

قالب وردپرس پوسته وردپرس